Najbardziej niezawodny widok w Sarajewie nie wymaga biletu, kolejki linowej ani samochodu. Nad Baščaršiją krótki spacer pod górę przez starą dzielnicę Vratnik prowadzi do Bijela Tabija — Białej Twierdzy — i garści kamiennych tarasów, na których miejscowi i turyści gromadzą się niemal każdego wieczoru, by patrzeć na zachodzące słońce nad minaretami i białymi nagrobkami cmentarza Kovači. Nic to nie kosztuje, dotarcie zajmuje mniej niż dwadzieścia minut i łatwo wpleść to w pierwszą wizytę na starym mieście.
Co oznaczają tu „punkty widokowe na wzgórzach”
Ta strona opisuje jeden konkretny, spacerowy zespół obiektów: Bijela Tabija (Biała Twierdza), częściowo odrestaurowaną osiemnastowieczną osmańską fortyfikację, później wykorzystywaną przez Austro-Węgry, oraz jej bliską sąsiadkę Žutą Tabiję (Żółta Twierdza), mniejszy bastion o kilka minut spaceru dalej, znany dziś głównie z armaty strzelającej o zachodzie słońca. Oba obiekty leżą na zboczu tuż nad cmentarzem Kovači i starym miastem, na wysokości około 200 metrów nad dnem doliny — na tyle wysoko, by naprawdę widzieć dachy krytej dachówką i minarety, i na tyle nisko, by dotrzeć tam pieszo w czasie potrzebnym na wypicie kawy.
Warto dokładnie odróżnić to miejsce od innych. Kolejka linowa na Trebević to osobna, płatna atrakcja wjeżdżająca na szczyt góry Trebević o wysokości 1164 m, z szerszą i dalszą panoramą oraz własnym opuszczonym olimpijskim torem bobslejowym na górze. Bijela Tabija i Žuta Tabija to przeciwny typ punktu widokowego: bliski, darmowy i osiągalny w całości pieszo. Żaden nie zastępuje drugiego — zobacz nasz przewodnik po punktach widokowych Sarajewa, by zobaczyć, jak do siebie pasują, i przewodnik po kolejce linowej na Trebević, jeśli zależy ci na wycieczce na szczyt.
Spacer pod górę z Baščaršiji
Najprostsza trasa zaczyna się przy fontannie Sebilj i prowadzi pod górę przez Vratnik, ufortyfikowaną dzielnicę z czasów osmańskich, okalającą stare miasto od wschodu. Uliczki szybko się zwężają i stromieją — miejscami brukowane, miejscami asfaltowane — pnąc się obok kamiennych domów z dachówkami, aż otwierają się na mury fortecy. Warto zaplanować 15-20 minut w niespiesznym tempie; cienia jest tu niewiele, więc wspinaczka w upalną pogodę w lipcu czy sierpniu bywa naprawdę męcząca — lepiej robić ją później w ciągu dnia, a nie w samo południe.
Nie ma tu pojedynczego formalnego wejścia ani kasy biletowej: po prostu dochodzi się do murów i idzie wzdłuż lub przez nie, tak jak pozwalają ścieżki. Warto włożyć obuwie z dobrą przyczepnością — kamienne podłoże bywa nierówne, a w pobliżu cmentarza łagodnie opada w stronę zbocza.
Dla ogólnej orientacji spacerowej po starym mieście, przed wejściem lub po nim, przydatne są przewodnik spacerowy po Baščaršiji i szerszy plan Sarajewo w jeden dzień.
Co właściwie zobaczysz
Sama Bijela Tabija to na wpół zrujnowany odcinek kamiennego muru z bramą, część pierścienia fortyfikacji zbudowanych przez Osmanów do obrony miasta, później wzmocnionego pod administracją austro-węgierską po 1878 roku. Nie jest odnowiona do stanu wypolerowanego pomnika — to właśnie sprawia, że sprawia wrażenie prawdziwego zakątka miasta, a nie atrakcji zbudowanej z myślą o turystach. Z murów i otwartego terenu obok nich widok biegnie w dół, nad gęsto stłoczonymi dachami Vratnika i Baščaršiji, ku minaretom meczetu Gazi Husrev-bega i dalej, ze wzgórzami Trebevicia wznoszącymi się naprzeciwko, po drugiej stronie doliny rzeki Miljacka.
Bezpośrednio pod murami fortecy leży cmentarz Kovači, rzędy białych nagrobków — w większości z czasów oblężenia 1992-1996 — wkomponowane w zbocze. To żywa część pamięci miasta, nie tło: jeśli już się nim przechodzi, warto robić to spokojnie, bez traktowania go jako tła do zdjęć. Bliskość cmentarza wobec punktu widokowego to właśnie powód, dla którego zachód słońca ma tu inny ciężar niż zwyczajny widok panoramiczny — biały kamień łapiący ostatnie światło nie jest przypadkowy, to właśnie po to przychodzą tu mieszkańcy tak samo jak turyści.
Kilka minut spaceru dalej wzdłuż ścieżki na zboczu prowadzi do Žutej Tabiji, mniejszego bastionu z żółtego kamienia, z własnym tarasem i widokiem, nieco niżej i bliżej starego miasta niż Bijela Tabija. To właśnie ta forteca kojarzona jest z armatą wystrzeliwaną o zachodzie słońca — historycznie oznajmiającą koniec dnia, a dziś strzelającą co wieczór podczas ramadanu, dokładnie w momencie zakończenia dziennego postu.
Na kilka minut przed wystrzałem armaty Baščaršija poniżej wyraźnie się zapełnia: stoliki są zajmowane na nowo, wezwanie do modlitwy niesie się z meczetów, a całe stare miasto skupia się wokół tego jednego momentu. Odwiedzającym w czasie ramadanu, którzy chcą zrozumieć, co dzieje się poniżej, warto najpierw poczytać — zobacz Ramadan w Sarajewie.
Bijela Tabija a kolejka linowa na Trebević
Oba miejsca opisywane są na tej stronie jako „punkty widokowe Sarajewa”, co może wprowadzać w błąd. To naprawdę różne wycieczki.
| Bijela Tabija / Žuta Tabija | Kolejka linowa na Trebević | |
|---|---|---|
| Koszt | Bezpłatnie | Płatnie, około 20 KM (ok. €10) w obie strony |
| Dostęp | Pieszo, 15-20 minut z Baščaršiji | Kolejka linowa z Bistrika, ok. 9 minut |
| Wysokość | Około 200 m nad starym miastem | Szczyt 1164 m |
| Rodzaj widoku | Bliski, nad dachami i minaretami | Szeroki, nad całą doliną Sarajewa |
| Potrzebny czas | 45-90 minut | Pół dnia, wliczając stary tor bobslejowy |
| Dla kogo | Krótki wieczorny spacer, niski koszt | Pełniejsza wyprawa górska |
Jeśli czasu lub budżetu jest mało, Bijela Tabija daje większość tego, czego turysta pierwszy raz w Sarajewie faktycznie oczekuje od widoku na miasto — minarety, dachy, kształt doliny — bez kosztów i kolejki, która potrafi się utworzyć przy stacji kolejki linowej w pogodne popołudnie. Jeśli jest wolne całe popołudnie i ochota na olimpijską historię na szczycie, przewodnik po kolejce linowej na Trebević i przewodnik po torze bobslejowym na Trebeviciu opisują tę wycieczkę szczegółowo.
Kiedy przyjść i czego się spodziewać
Zachód słońca to moment, w którym to wzgórze zasługuje na swoją reputację, ale wtedy jest też najtłoczniej — należy spodziewać się towarzystwa na murach w ostatnie pół godziny dnia, zwłaszcza latem, gdy zachód słońca przypada wystarczająco późno, by przyciągnąć tłum po kolacji z Baščaršiji. Jeśli spokojna wizyta liczy się bardziej niż złote światło, warto przyjść godzinę lub dwie wcześniej; widok wciąż jest dobry, tylko bardziej płaski.
Pod względem sezonu najczystsze widoki są od kwietnia do października. Zimą dobrze udokumentowana inwersja temperatury w Sarajewie zatrzymuje zanieczyszczenia w dolinie — miasto regularnie plasuje się wśród najbardziej zanieczyszczonych na świecie w złe grudniowe i styczniowe dni — a mglisty, szary widok z tych samych murów jest czymś powszechnym akurat w dni, w które najbardziej chciałoby się mieć wyraźny obraz. Sprawdzenie indeksu jakości powietrza przed zimowym wejściem zajmuje dziesięć sekund i jest tego warte; za to w czyste zimowe dni zimne, czyste powietrze potrafi dać ostrzejszy widok niż letnia mgiełka.
Na ścieżkach ani przy murach fortecy nie ma oświetlenia po zmroku, nie ma też żadnych udogodnień na miejscu — brak toalet, brak kawiarni na górze. W ciepłe dni warto zabrać wodę i zaplanować zejście przed zapadnięciem pełnej ciemności zimą, gdy ścieżki wcześnie tracą światło.
Orientacja i powrót
Najbardziej naturalna pętla ze starego miasta prowadzi w górę obok Bijela Tabija do Žutej Tabiji, a potem albo z powrotem tą samą drogą, albo szerszym kołem przez Vratnik obok murów Żółtej Twierdzy i Białej Twierdzy, schodząc z powrotem do Baščaršiji inną siecią uliczek niż tą użytą po drodze w górę. Tak czy inaczej, cała wycieczka — wejście, czas na górze, zejście — wygodnie mieści się w dwie godziny, co ułatwia wpasowanie jej w wieczór wokół kolacji na starym mieście.
Dla odwiedzających planujących dłuższy pobyt ten punkt widokowy naturalnie łączy się z wycieczką z przewodnikiem, która już prowadzi przez Vratnik i wschodnią część starego miasta. Przewodnik znający uliczki potrafi wskazać na murach fortecy i w Kovačach szczegóły łatwe do przeoczenia w samodzielnym spacerze — trasa objęta
wycieczką z przewodnikiem po Bentbaši
, która prowadzi przez tę część miasta pieszo. Odwiedzającym, którzy wolą jedną szerszą orientację po całym starym mieście, z tym wzgórzem włączonym w trasę, lepiej posłuży
Wielka Wycieczka Piesza po Sarajewie
.
Ci, którzy chcieliby raczej poznać tradycyjne uliczki mahali (dzielnicy) na tematycznym spacerze niż ogólny przegląd miasta, mogą zainteresować się
Miejskim Spacerem przez Tradycyjne Dzielnice Mahala
, który obejmuje dzielnice mieszkalne, takie jak Vratnik, w większym szczególe niż standardowa pętla po starym mieście. A dla tych, którzy chcą osadzić to wzgórze w szerszej historii dwudziestowiecznego miasta — oblężenia, olimpiady, wojen —
Wycieczka o Powstaniu i Upadku Jugosławii
obejmuje wątek historyczny, w który wpisuje się widok z tych murów.
Jak wpasować to w wizytę w Sarajewie
Ponieważ nic to nie kosztuje i zajmuje niewiele czasu, to wzgórze pasuje niemal w każdym momencie pobytu. Osoby odwiedzające miasto po raz pierwszy, planujące trasy Sarajewo w jeden dzień lub Sarajewo w dwa dni, mogą wpleść je jako popołudniowy przystanek przed kolacją w Baščaršiji. Ci, którzy zostają dłużej i przechodzą przez przewodnik po dzielnicach Sarajewa, przekonają się, że Vratnik to jedna z bardziej wyrazistych dzielnic w nim opisanych — starsza, spokojniejsza i bardziej mieszkalna niż targowe uliczki poniżej.
Każdy, kto planuje spędzić więcej czasu na miejscach związanych z oblężeniem i pamięcią o nim — cmentarzu Kovači, Muzeum Dzieciństwa Wojennego, Alei Snajperów — uzna to wzgórze za naturalny przystanek towarzyszący, a nie osobną wycieczkę, ponieważ cmentarz leży bezpośrednio pod murami fortecy. Przewodnik po wycieczce śladami oblężenia Sarajewa pokazuje, jak podejść do tej strony miasta z właściwym tonem i tempem.
